 |
SISTEMI DHE FORMA E ZHVILLIMIT INFORMATIV PËR ÇËSHTJE POLITIKE, IDEOLOGJIKE, HISTORIKE DHE TË FESË SI BINDJE JETËSORE DHE ETOS I NJERIUT (2)
Prof. dr. sci Musa GASHI
Cilët janë ata parametra moral, filozofik, ekonomik, social, politik, kulturor etj., ku është imagjinuar forca e pluralizmit të interesave të popullsisë botërore? Si ka mundësi të aplikohet politika morale e pluralizmit, kur kjo duhet t’i shërbejë gjithë njerëzisë, pa marrë parasysh gjendjen socio-ekonomike dhe kulturore të pjesës së mazhorancës së vobektë të botës, në njërën anë, dhe pakicës së popullsisë e cila i takon shteteve të zhvilluara, në anën tjetër? Me të drejtë disa shkencëtarë të njohur si Hantingtoni, Fukujama, S.Smith, Wallter Laquer, S.Sontag etj., theksojnë se ndryshimet kulturore në botë paraqesin burimin e konflikteve, respektivisht këtu në mënyrë klandestine lajmërohet njëfarë “neoliberalizmi nëntokësor” ose “imperializmi kulturor” i cili është i mbështjellë në ambalazh të GLOBALIZIMIT. Francis Fukujama në veprën e tij The End of History thekson se në raportet aktuale politike, humane, ekonomike, sociale, mbizotëron triumfalizmi i Perëndimit dhe i mënyrës jetësore amerikane. Ndaj, vepra e tij e shquar më lartë sinjalizon për një katastrofë totale njerëzore! Duhet kuptuar synimin e atyre qarqeve sunduese të cilat shtjellojnë njëfarë “universalizmi” të interesave njerëzore midis të vobektëve dhe fuqive të mëdha politike, strategjike dhe ekonomike, të cilat patjetër duhet të përhapen në botë. Patjetër, roli i kategorisë së parë duhet të zë vend në nënshtrimin e tërësishëm ndaj fuqive të përmendura, sepse synimi është të krijohen kushtet për lindjen e një “Universalizmi asimetrik”. Pa asnjë mënyrë të mundësive për barazim mes veti. Pozita e subordinimit të të vobektëve ndaj fuqive të përmendura zgjeron mundësitë e zhvillimit të një “Imperializmi kulturor” ku krijohen kushtet e humbjes së identitetit kombëtar dhe fetar. Perëndimi narcisoid dhe stili i jetës së popujve në Amerikë mbahen si fuqi dinamike dhe progresive, kurse Islami konsiderohet “statik” dhe i “prapambetur”! Perëndimi është sinonim për civilizim dhe demokraci, kurse Islami “për despotizëm, skllavëri dhe barbarizëm”, nofka këto të njohura qysh prej mesjetës për riedukimin islamik të njerëzve. Në këtë kontekst, mendohet në tru të tyre se vetë njeriu musliman nuk është i keq, por Islami është ai që nuk vlen!
Por, në Perëndim ka njerëz të ditur dhe të mençur të cilët e njohin shumë mirë kulturën dhe historinë e Islamit. Këta jo vetëm që nuk janë indiferentë ndaj këtyre dukurive të shëmtuara, por, përkundrazi, janë aktivë në shkrime e mendime të drejta ndaj këtij problemi dhe në procesin e demantimeve. Umar Mita i Japonisë, ekonomist dhe punëtorë social; Thomas Irving, punëtor social nga Kanada; Hussain Rofe, reformist social nga Anglia; Amina Mosler nga Gjermania; Fatima Kazue nga Japonia; filozofi anglez George Bernard Shaw; Rozhe Garodi, Murad Hofmann, Moris Bykaj, Maks Veber, A. Toynbee, Sprengler, Michaes Hart etj. etj., të cilët në veprat e tyre e lavdërojnë Fenë Islame dhe Muhammedin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], kurse shumica e tyre edhe kaluan në Islam.
Njerëzimi, inteligjencia bashkëkohore, duhet të jenë në gjendje të mendohen thellë për ngjarjet historike dhe ato aktuale politike, kulturore, sociale dhe ekonomike dhe ta ndryshojnë njoftimin edhe me esencën e këtyre ngjarjeve, proceseve dhe pasojave. Megjithatë, Perëndimi ka për qëllim që të fragmentizojë dhe atomizojë vlerën e njeriut deri në shkallën numerike 0, respektivisht që njeriu të mund të shërbejë si një çip i një mikrosistemi në rrafshin e elektroteknikës dhe teknotronikës, e asgjë më shumë!
Pas periudhës së shuarjes së ideologjive dhe zvogëlimit të ndikimit fetar në edukimin njerëzor, njeriu bashkëkohor është gjetur në një vakum ku mbizotërojnë epshet e ndryshme për ta shfaqur forcën dhe bazën materiale të jetës. Duhet pasur parasysh se krijimi i profilit të njeriut të tashëm ka filluar dhe është ndezë pas Revolucionit Francez të vitit 1789, kur është proklamuar filozofia e zvogëlimit të ndikimit fetar në shoqëri. Futja në jetë e laicizimit dhe shekullarizimit, respektivisht mënjanimi i fesë nga jeta politike, kulturore, sociale dhe shpirtërore ka ushtruar ndikim fatal në zhvillimin normal të kulturës njerëzore. Lufta për ta zhdukur sistemin e tejkaluar feudal në Francë së pari ka shkaktuar huti në popull, në mënyrë që atij “i ka humbur rruga në oborr”, ashtu që si pasojë e parë e atij revolucioni është zhdukja e më se 1.2 milion njerëzve të pafajshëm në zonën e Parisit, duke mos ditur se çfarë po ndodhë me popullin!
Më 1792 gijotina franceze ia shkurton kokën imperatorit Luigjit XVI, bashkë me mbretëreshën Maria Antoaneta dhe shumë personave tjerë të cilët ishin në shënjestër të regjimit “revolucionar” francez. Në këtë situatë thuaja se askush askujt nuk i ka besuar, në përputhje me maksimën: “Bellum Omnium contra Omnes” (Lufta e gjithkujt kundër gjithkujt). Me një fjalë, është krijuar një kaos që i ka përfshirë të gjitha grupet e popullsisë. Rusoja, autor i sistemit politik të revolucionit, fut sintagmën “shpirti shoqëror dhe shpirti i kombit”, “më parë dëshira e popullit se dëshira e përgjithshme”, “bashkimi i kombit” etj.; Monteskieu ishte “shpirti i ligjeve të Revolucionit Francez”; Volteri, shkatërrimtar i besimit; D’Alambri dhe Dideroja, enciklopedistë filozofë; Turgot, urdhërues i Revolucionit; G. Danton dhe klubi i Jakobinëve; Marathi, urdhërdhënës për gjakderdhje në Francë. Fryma “revolucionare” e borgjezisë së vogël, me masa proletare, bëri që Franca në këtë periudhë të shkatërrohet në të gjitha rrafshet e jetës dhe punës, duke pasur parasysh si qëllim të vetëm: të futet anarkia në vend dhe si pasojë të mbyten për një kohë të shkurtë sa më shumë njerëz. Është menduar se në Bastilë gjenden me qindra “revolucionarë” të burgosur. Me rënien e Bastiljes, në të vërtetë, aty ishin vetëm shtatë vetë (?!), pesë hajdutë, një i çmendur dhe vetëm një për politikë!* Në shekujt që më vonë pasojnë, këso revolucione klasore, politike, sociale dhe antihumane plasin në shumë vende evropiane dhe në Amerikë, duke marrë fund me revolucionin bolshevik në Rusi, e më vonë edhe në një pjesë të madhe të Azisë, ku brenda gjysmë shekulli u gëlltitën rreth 100 milion njerëz, të cilët u bënë viktima të ndarjes midis kapitalizmit dhe komunizmit si “kategori të kundërta morale, ideologjike dhe kulturore” me drejtim të themelimit të një sistemi ateist dhe komunist.
Në kontekst të ngjarjeve politike aktuale në botë, mund të themi se bota i ngjanë një shoqërie të ndarë më shumë se më përpara, megjithëqë mundësitë e zhvillimeve tekniko-teknologjike vetëm sa për sy e faqe krijojnë kushtet për afrinë dhe barazimin e të fortëve me të dobëtit. Gjatë proceseve historike, ndarja në struktura të të pasurve dhe të vobektëve, që ishte në sistemin feudal një e vërtetë, në kushtet aktuale ato ndërrojnë titullarin dhe formën më shumë se kurrë më përpara. Bindjet që u drejtohen botës nga Atlantiku për përmirësimin e kushteve jetësore për gjithë botën janë vetëm fraza të thata të cilat mund të “jenë vetëm dhunti e Zotit për SHBA”, e cila si fuqi më e madhe e botës i jep të drejtë vetes ta zhvillojë misionin e përhapjes së lirive, demokracive, mirëqenies midis popujve dhe shteteve të botës, por kjo mënyrë dhe formë perfide lufton që të fitojë pozitat gjeostrategjike në të gjitha fushat e jetës: ekonomike, ushtarake, ideologjike deri te ato jetësore. Të tjerëve në botë u sugjerohet që ta përqafojnë këtë politikë ose, në të kundërtën, mund të shpallen ithtarë të terrorizmit (lexo: islamik!).
Në rajonet botërore, sidomos në Lindjen e Afërme dhe të Mesme, psikologjia e njerëzve gjithnjë e më tepër përqendrohet në frikë dhe në nderime të thella ndaj fuqisë amerikane. Kjo situatë e frikës te njerëzit imponon krijimin e një psikologjie të inferioritetit ndaj fuqisë amerikane. Sipas strategëve të kësaj politike, është koha e dobësimit dhe shkatërrimit të atyre regjimeve të cilat janë indiferente ndaj kësaj strategjie ose anojnë kah terrorizmi (islamik!). Deri në kohën aktuale në botë janë kryer nga ana e amerikanëve 18 intervenime ushtarake, duke filluar prej luftës së Koresë, Vietnam, Afganistan, Irak etj.
Në kontekst të kësaj politike kërkohet që Amerikës t’i ndihmojnë dhe të tregojnë solidarizim Kombet e Bashkuara dhe disa vende të botës. Ky shtet, pa asnjë skrupull, prej vitit 1948, kur u themelua Izraeli në trojet e Palestinës, në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara asnjëherë nuk ka votuar kundër terrorizmit sionist që është ushtruar mbi popullin arab dhe më gjerë. Në periudhën e mëparshme, terrorizmi mbi palestinezët ka filluar me politikën angleze atëherë kur Palestina ishte Territor Mandator i LK, kur anglezët me truket e tyre të njohura i mblidhnin hebrenjtë prej Rusisë, Polonisë, Gjermanisë, Rumanisë etj., duke i armatosur për t’u bërë gati ta krijojnë shtetin hebraik të sionistëve në “tokën e premtuar” nga Jehova, në tokën arabe palestineze. Këtu shfaqen më aktive strukturat e ashkenazëve, të cilët e dinë mirë sesa janë hebrenjtë të vërtetë!
Sulmi vetëvrasës terrorist në Qendrën Tregtare të New Yorkut më 2001 u mvishet muslimanëve dhe akoma është shkak i polemikave të zjarrta midis intelektualëve botërorë. Gati të gjitha masmediat botërore i kanë kushtuar analiza dhe komente të ndryshme ngjarjeve të New Yorkut, sidomos në rend të parë janë lajmëruar ekspertë për terrorizëm dhe terror, sikurse Wallter Laker, “profetë të rinj” si Hantingtoni dhe Fukujama, shkrimtarë dhe filozofë si e ndjera Suzan Sontag, gjermani Gynter Gras, Encensberger, sociologu Ulrih Bek në Gjermani, Umberto Eko në Itali, filozofët Menka dhe Anri-Bernar Levi në Francë, e po ashtu edhe gjeostrategë dhe gjeopolitikanë të njohur për krijimin e një pushteti botëror në kohë të ardhme, si Bzhezhinski dhe Kisinxheri etj. Ndërsa duhet përkujtuar se, për shembull, gjenocidi në Bosnje-Hercegovinë dhe në Kosovë, e sidomos masakra makabër e boshnjakëve në Srebrenicë dhe Potoçari, ku çetnikët sllavo-serbë në mënyrë mizore i privuan nga jeta rreth 10.000 njerëz boshnjakë, në formë të cektë dhe timide është artikuluar në masmediat botërore dhe nga ana e emrave të përmendur në këtë punim. Kurse analisti francez Zhak Derida thekson se “në këtë krim asnjëri nuk është inoçent”. Asnjëri nuk mund të shfajësohet nga gabimet dhe lëshimet e veta për të cilat bota paguan çmimin makabër dhe se humanizmi nuk është i aftë në kushtet aktuale të jetës të paraqesë një themel të shëndoshë njerëzor.
Koncept përmbyllës
- Pjesa dërmuese e njerëzve burimet informative i marrin nga masmediat, shtypi, qendrat e ndryshme të privilegjuara informative, revistat, literatura efemere, shpesh herë edhe subjektive për ngjarjet ideologjike, ekonomike-shoqërore, politike, kulturore, nga veprat e autorëve të njohur e të panjohur, nga analizat dhe komentet si ato që më parë u përmendën, mediat që i servohen publikut botëror, lexuesve të strukturave të ndryshme intelektuale me fuqi të ndryshme perceptive.
- Por, intelektuali bashkëkohës duhet të jetë në dijeni që të gjitha këto burime të informatave në botë t’i perceptojë në mënyrë kritike, për arsye se duhet të jetë i vetëdijshëm për faktologjinë dhe faktografinë e ngjarjeve, për proceset e vërteta, shkaqet e arsyetueshme, të cilat mjerisht shpesh janë të shtrembëruara dhe kështu, shpjegimi, arsyetimi me shkaqet dhe dimensionet origjinale shpesh bijnë ndesh me gjendjen reale të proceseve që zhvillohen në hapësirën botërore.
- Gjeneza e komploteve katastrofike për njerëzinë e mbarë botës e ka zanafillën shumë të hershme, i dedikohet më së pari Evropës dhe Amerikës Veriore, të cilat kanë kontribuar shumë në zhvillimin e praktikës jetësore që ka të bëjë me flakjen e mendimeve të prapambetura feudale, sociale, kulturore, nën parullën për themelimin e një RENDI të Ri Botëror, sintagmë kjo që për herë të parë u përmend më 1776 nga Adam Vajshaupt, për të cilin mund të thuhet që ishte një farisej dhe talmudist, makiavelist i prishur i cili ka pasur për qëllim zhvillimin e ORGANIZATËS SEKRETE ILUMINISTE, në gjirin e së cilës gjendeshin njerëz naivë, duke besuar se me këtë do t’i ndihmojnë njerëzisë në botë për ta avancuar njerëzinë shoqërore, e që më vonë “objektivat revolucionare” të jenë të drejtuara kundër besimeve dhe feve, të cilat i materializuan në mënyrë institucionale pas Revolucionit Bolshevik në Rusi. Por, rolin kryesor në themelimin e kësaj politike të shëmtuar e kanë pasur bankierë të ndryshëm ndërkombëtarë dhe shumë subjekte të shquara intelektuale, politike dhe ekonomike të asaj dhe kohës së tanishme.
- Vili Brant i Gjermanisë shkruan veprën Rendi i Ri Botëror në ekonominë ndërkombëtare (socializmi ndërkombëtar), ku janë të kyçur shumë përfaqësues të elitës së zgjedhur botërore, politike, strategjike, ekonomike, kulturore etj. Bzhezhinski shkruan veprën Roli i SHBA-ve në epokën e teknotronikës. Aty gjenden vëllezërit Rokfeler dhe shumë të tjerë.
- Revolucioni Global i Rendit të Ri Botëror duhet ta kontrollojë tregtinë ndërkombëtare, prodhimin e ushqimit në botë, të pasurive xeherore, si dhe oqeanet. Të gjithë personat e përmendur dhe shumë tjerë të papërmendur, impenjohen për një humanizëm ateist, për shërimin e sëmundjeve aktuale të botës, por me metoda të sofistikuara të elementeve paganiste, agnosciste, shekullariste me qëllim të largimit të fesë nga skena botërore, për formimin e një bote ateiste, nihiliste, laike, nën sintagmën e drejtimit E PLURIBUS UNUM!!!?
- Pasojat e shekullarizimit dhe laicizimit të trurit njerëzor ushtrojnë ndikim negativ në rrafshin e kuptimeve reale të gjendjes konkrete të edukimit njerëzor.
- Njerëzia e botës duhet të mendojë për faktin se humbja e fesë paraqet një humbje tragjike edhe të identitetit kombëtar. Por, mjerisht, dukja e shkallës së degjenerimit është e pranishme si fenomen që lëvizë në drejtim të tjetërsimit të identitetit total të kombit!!!
Postfactum
Globalizimit të botës, siç është paraparë nga ana e strategëve ideologjikë të përmendur, por edhe të papërmendur, në këtë punim, si dhe ata të elitës të cilët qëndrojnë prapa skenës së këtij evenimenti, pa dyshim, Globalizimi i ngrohjes së Tokës sonë të bukur e të kaltër paraqet problemin më madhor të ekzistencës fizike për jetën e popullsisë botërore, problem ky po ashtu i shkaktuar pikësëpari nga vendet e zhvilluara të botës për arsye mirë të njohura për strukturat e popullsisë inoçente të botës. Filozofi i shquar britanik, Toynbee, A.J., pat theksuar në një vepër të tij faktin se deri më sot në botë kanë ekzistuar 26 civilizime, prej tyre 16 sish nuk kanë lënë asnjë gjurmë të ekzistimit. Ndoshta Globalizimi i ndryshimeve klimatike të botës në të ardhmen do të realizohet si fakt i pa evituar prej të cilit nuk do të shpëtojnë as autorët e Globalizimit që i imponohet shoqërisë njerëzore me sintagmën E pluribus unum (!?).
Referenca:
1. Ibreliq J.: “Artikulli i përmendur, f. 76 thekson se globalizimi strategjik i SHBA nuk mund të aplikohet në jetë për të vetmin arsye se është asimetrik: vobekësia-imperializmi nëntokësor” ose “imperializmi kulturor” (?!)
2. Sontag S.: Pat shkruar që “Islami është ai që i prish muslimanët”. Ajo edhe pse kritikon fuqinë amerikane ndaj botës, për Islamin dhe njeriun musliman ka pasur ndjenja të skajshme antihumane.
3. Bulaç A.: “Islami dhe demokracia - teokracia dhe totalitarizmi (vepër në turqisht), Stamboll, 1994.
4. Derida Zh.: Hija e Romës mbi Washington (sërbisht); “Burimet e së keqes” f. 14.
Fusnotë:
*Tirania e paparë deri atëherë që është bërë mbi popullin francez ka pasur inspirimin në idenë e hershme të njohur anarkiste-komplotiste: “Metre un orde par l’entremise de désodre” (Themelimi i një rendi shoqëror me anë të futjes së çrregullimeve)”.