EDITORIAL

Sërish na erdhi muaji i Ramazanit, me të gjitha të mirat dhe dhuntitë të cilat All-llahu Fuqiplotë i bëri karakteristikë vetëm të këtij muaji të bekuar.
Muaji i Ramazanit, ky muaj i lavdëruar dhe madhëruar nga vetë Krijuesi si një muaj me vlerë të veçantë, edhe këtë vit u mirëprit nga robërit e sinqertë të Zotit anë e mbanë rruzullit tokësor, gjithandej ku përmendet All-llahu dhe lartësohet Emri i Tij. Shpirtrat dhe zemrat e mbi një miliardë muslimanëve iu gëzuan ardhjes së tij, duke shpresuar në mëshirën dhe faljen e premtuar nga Zoti i gjithësisë për të gjithë ata të cilët e kalojnë këtë muaj të bekuar në adhurim dhe vepra të mira.
I përshkruar si “Oazë e mëshirës”, besimtarët e devotshëm gjatë muajit të Ramazanit me plot të drejtë shpresojnë në mirësinë e Zotit dhe përfitimin nga deti i pafund i mëshirës së Tij; ata kanë rastin më të mirë që gjatë këtij muaji të bekuar të drejtojnë lutjet kah Krijuesi i vetëm dhe i pashoq dhe të kërkojnë faljen e Tij. 
Agjërimi, ky ibadet specifik dhe karakteristik për këtë muaj, paraqet afërsinë e veçantë të besimtarit me Zotin e vet; ai manifeston fshehtësinë më të madhe të përkushtimit dhe sinqeritetit të adhurimeve të njeriut ndaj All-llahut. Ndonëse në pamje të jashtme agjërimi paraqet largim nga ngrënia, pija dhe nga disa kënaqësi të kësaj bote, në thelb ai është shumë më tepër se kaq, duke u bërë kështu shkak i lulëzimit dhe ngritjes shpirtërore të njeriut, afrimit më të madh ndaj Zotit, përballimit më të lehtë të epsheve dhe forcimit të vullnetit. Agjërimi, po ashtu, paraqet armë të fuqishme dhe efikase për ta luftuar fuqinë e egër dhe brutale të materies që gjendet te njeriu. Agjërimi është energji shtytëse për të vënë baraspeshë midis shpirtit dhe materies, duke synuar të mbajë gjithnjë këtë ekuilibër te njeriu.
Në rrethanat aktuale ekzistuese në të cilat gjendet Ummeti dhe me gjithë sikletin dhe shqetësimet me të cilat janë ballafaquar njerëzit në përgjithësi dhe muslimanët në veçanti në ditë të sodit, muaji i Ramazanit na vjen si një ilaç i vërtetë për trupin dhe shpirtin, si freskues pakrahasueshëm i zemrave dhe qetësues i mendjes, si mburojë përballë sfidave të shumta që kanë kapluar njerëzimin...
Muaji i Ramazanit paraqet një kënaqësi të veçantë e të papërshkrueshme për besimtarin, një mundësi e pakthyeshme për ngritjen shpirtërore dhe afrimin me Krijuesin, një rast të cilin ai mundohet me mish e me shpirt ta shfrytëzojë për të përfituar kënaqësinë, mirësinë dhe mëshirën e të Madhit Zot.
Kurse për të gjithë ata që akoma sorollaten labirinteve të pakuptimta dhe nuk kanë gjetur ëmbëlsinë e besimit dhe dashurisë ndaj Zotit, ky muaj i bekuar është edhe një rast për këndellje dhe kthim kah e Vërteta e pakontestueshme e Zotit, edhe një mundësi për të zbutur zemrat e tyre dhe për të veshur trupat me petkun e besimit. All-llahu ia mundësoftë këtë secilit që kërkon udhëzimin.